Dammers uit Oost DG het Noorden
Door: Paul Wijninga
Ondanks de barre weersvoorspelling (vooral in het Oost(en) sneeuw) reisden we af naar het verre Oost(en) voor de uitwedstrijd tegen DUO. Zonder noemenswaardige kleerscheuren wisten we de speelzaal te bereiken, waarna de wedstrijd van start kon gaan. Of de loting nou wel of niet gunstig was, was me van te voren niet duidelijk. Diverse borden met ratingoverwicht voor DUO, maar ook voor het Noorden. Spannend in elk geval.  
 
Helaas gingen we niet best van start. Martijn was gedwongen om zijn voorpost op 27 naar 36 te verplaatsen, waardoor Henk Hoekman stevig in de aanval kwam. Die was daarmee helemaal in zijn element, waarna Martijn in een lastige stand ook nog eens een enorme bok schoot. Ook de tweede uitslag viel tegen. Martin voelde Niek Smeitink eens flink aan de tand met een hekstelling, maar Niek bleef snel de juiste zetten produceren. Ook nadat de hekstelling geneutraliseerd was ging het helaas hard naar remise. Ook Paul had een moeizame partij. In een poging om toch complicaties te forceren liet hij zijn korte vleugel opsluiten, maar was al snel genoodzaakt om zich er uit te ruilen. Tot zijn grote verbazing nam Vermeulen toch een combinatie die Paul in zijn berekeningen niet serieus had genomen omdat in de overblijvende 6 om 6 Paul sloten met tempi voor stond. Het werd Vermeulen met de slinkende bedenktijd allemaal wat teveel en hij vond niet meer de beste verdediging. Na 40. 3-9 zal Paul nog behoorlijk zijn best moeten doen om de winst binnen te halen.
 

 Jan van Meggelen en Lambert Jan Koops maakten er een prachtige voorstelling van. Koops trok zwaar ten aanval, terwijl Jan koos voor totale omsingeling. Uiteindelijk was Jan degene die het hardst kon lachen. Met een subliem offer werd de aanval van Koops lam gelegd, waarna Jan aan de andere vleugel moordend toesloeg. Koops liet het zich allemaal niet meer bewijzen.

Michiel wist winnend voordeel te bereiken tegen Masselink, maar overzag in de beslissende fase een offertje en moest berusten in een teleurstellende remise.

Zowel Henk als Jochem hadden hun favoriete speltype op het bord. Jochem toonde zich handiger in de aanval en won.

 

Coen Donders en Albertus waren goed aan elkaar gewaagd en leken een rustig klassiek potje te spelen totdat Albertus besloot het kerkhof te bezetten. Door allerhande verwikkelingen verkreeg Donders een doorbraak voor een schijf. Albertus bleef cool en liep ongehinderd met zijn schijf op 13 rustig door de witte linies en bereikte veilig de remisehaven.

Daarna werd het spannend. Johan (tegen Bert) en Bert stonden beter, terwijl Nick een prettige stand had laten verzanden. Bert had de gehele partij subtiel gemanoeuvreerd tegen de topscoorder van DUO Dinant Spieker. Het aanvalsklassiek van Spieker werkte niet, waarna Bert kansen kreeg om door de lange vleugel van Spieker te lopen. Bert had nog even kunnen hengelen naar een overwinning, maar vermoedelijk had Spieker de niet al te moeilijke weg naar de remise toch wel gevonden.

 

Nick had ondertussen gul geofferd om de damlijn te bereiken en had naast zijn dam alleen nog een zielig hoopje schijven op 10,14 en 15 over. Hoewel Wassink het nog behoorlijk onhandig speelde was de remise onvermijdelijk. Alleen tovenaar Johan bleef nog over. De aanval van Woolschot werd door onze tovenaar op gepatenteerde manier onder controle gehouden. Maar op de 57ste zet sloeg het noodlot toe. Na 34-29 had Bert Woolschot de remise moeten maken, maar Johan hengelde nog even naar 14-20. Hij overzag dat Woolschot nu vrije doortocht naar dam kreeg, waarna het eindspel kansloos was. Hiermee werd de einduitslag op 11-9 bepaald en zijn we opeens naar de derde plek gezakt. Gelukkig hebben zowel Hoogeveen als Fryslan nog een zwaar programma en moeten ze nog tegen elkaar. Toch lijkt de tweede plek nu het hoogst haalbare. Een extra bittere nederlaag die ook nog eens afgesloten werd met een zeer barre winterse tocht door de sneeuw naar huis.