‘Veerkracht’ 
Door: Nick Hoving
“Wat een rare opstelling Nick!” Deze woorden klonken de afgelopen week meermaals, soms sarcastisch en soms gemeend. De mannen met de hoogste rating op de laagste borden en de mannen met de lagere ratings juist bovenin. Hoe kom je erbij? Nou, ik had een voorgevoel. Een voorgevoel dat Harderwijk exact hetzelfde zou doen met Kuijvenhoven, van der Star en de Jong. Om 11:50 wordt opstelling bekendgemaakt en jawel: de Jong op 8, van der Star op 9 en Kuijvenhoven op 10! Stomverbaasd traden zij aan tegen Dolfing, Kroesbergen en Hoving. Na een korte teambespreking, waarin Floris te weten kwam dat hij in het Eerste Tiental speelde, begon de wedstrijd om klokslag 12 uur onder leiding van de altijd vriendelijke Fries Harry Mennema. 
 
In het begin van de wedstrijd leek de wedstrijd voor ons prima te verlopen. Op weinig borden was écht groot voordeel te bespeuren: Jan had een mooie hekstelling, Michiel groot tijdsvoordeel en Martijn een Harrie (Mennema) tegen. Martin was als eerste uit met remise. Wellicht dat hij de stand nog iets spannender had kunnen maken, zoals hij zelf op toernooibase ook aangeeft, maar remise tegen Kuijvenhoven is zeker geen wanprestatie! Nog steeds een dikke +6 score voor Martin. Floris speelde een prima partij, stond gelijkwaardig, kreeg daarna wat nadeel, loste dit weer op, miste een winnend zetje en speelde remise. Zeker geen saaie pot dus! Wellicht had iets langer nadenken (ook hij geeft dit zelf al aan op toernooibase) wel de winst gebracht. Floris leert snel, dus de volgende keer zal dit zeker goed komen! Dan naar de wedstrijd van Nick: slechte opening, flankcentrumaanval met te weinig aansluiting van achteruit, remise. Stand: 3-3. Nu mijn partij was afgelopen liep ik eens langs de borden voor een snelle taxatie.  
 

  Het werd me vrij snel duidelijk dat het niet de goede kant op ging met de wedstrijd. Jan liet zich met zijn hekstelling te veel naar achter drukken, Johan stond verloren en Bert stond er ook niet goed voor. Albertus stond zo goed als gewonnen, Gedion stond erg goed en Martijn en Michiel leken gelijkwaardig te staan. Zou het dan nu wéér fout gaan? Johan kwam niet meer op dam: 3-5. Ik had het vermoeden dat het snel 5-5 zou worden dankzij Albertus. Toen ik even later de zaal weer in liep stond het inderdaad 5-5. Maar niet dankzij Albertus! Martijn had een paar stoere-mannen-zetten gedaan, zodat tegenstander Elgersma volledig de weg kwijtraakte en zijn meerdere moest erkennen. Even later wonnen Albertus en Gedion en stonden we opeens 9-5 voor! Zowel Albertus als Gedion speelden zeer behoorlijk. Albertus hield zijn centrum sterk en profiteerde van een blunder van zijn tegenstander, waarna hij het erg kundig afmaakte. Gedion schakelde zijn tegenstander uit door een flankaanval die sterker en sterker werd. Toen hij veld 28 te pakken kreeg was het game over. Toch was er nog geen reden tot juichen.

 

 Met 23…21-26? 27…04-09? (03-09 en ruilen lijkt in dit geval beter) en 28…02-07? bracht Jan zichzelf in de problemen. Van der Meer bracht Harderwijk terug tot 9-7. Ik zou Jan graag weer eens zien aanvallen. Tegen dit soort tegenstanders is dat meestal effectief. Het kwam dus aan op Bert en Michiel. Bert speelde tegen de zeer in vorm stekende Wuestman en werd steeds verder naar achteren gedrukt. Michiel moest ons dus redden. De geschiedenis leert dat hij kansen kan creëren uit het niets. En dat was er ook aan de hand op zijn bord: niets. Maar onder grote tijdsdruk wist hij van der Star aan het twijfelen te brengen. Niets werd iets, iets werd voordeel en voordeel werd omgezet in winst! De buit was binnen en het feit dat Bert nog verloor in een overmachtseindspel deed hier niets aan af: 11-9!!

 

 Het kwam dus uiteindelijk allemaal weer goed. In noodsituaties laten we zien dat we beschikken over een flinke dosis veerkracht. Net als tegen DIOS Achterhoek verliezen we 3 wedstrijden, maar overwinnen we uiteindelijk met 11-9 door 4 winstpartijen. Kanjers!!