“Owen, everzwijnen en Daniël Lohues”

Door: Nick Hoving

Afgelopen zaterdag was het zover: de zevende ronde alweer in de nationale competitie 2016/2017! Wat gaat de tijd toch snel. Deze keer een uitwedstrijd tegen Wageningen. Voor de verre reis werd de groep in tweeën gesplitst. Martin, Henk, Bert en Floris reden met Danny mee (groep auto) en René, Martijn en Nick (groep trein) gingen met de trein naar Hoogeveen, waar zij opgepikt werden door Jan. Maarten Wichgers wilde graag mee met groep trein, maar werd teruggestuurd naar Wildlands.

De reis verliep voorspoedig en eenmaal in Wageningen werd de auto zo dicht mogelijk geparkeerd bij een charmant elektriciteitskastje. We werden vervolgens warm ontvangen in het clubgebouw van onze tegenstander, hoewel het bij de start in de speelzaal 15 graden onder nul was. Oud-speler van Het Noorden Owen Donkers gaf een toespraak om nooit te vergeten: “Ik zie dat Het Noorden zwaar verzwakt is opgekomen….oh, daar heb je nog een oud-NKfinalist!” doelend op de op dat moment arriverende Michiel. Hierna konden we los.

 

Nick – Dammingh          2-0
Na een valse seizoensstart, begint Nick er aardig in te komen. De heer Dammingh gaf 8 tempi weg, zag dubbel toen er twee klaverbladen verschenen en moest even slikken toen hij op zet 27 een schijf moest offeren.

In de diagramstand speelde Nick 30-24 x24! Er volgde 12-17 32-27 08-12?? Met 17-21 was de schade enigszins beperkt gebleven. Nu volgt de forcing 48-42! en zwart moest berusten in schijfverlies. Even later was de stand zoals in het diagram hier onder. 

Een fijne afmaaktechniek. Nick speelt 23-18. Na een tijd te hebben nagedacht speelde zwart 22-27?? waarna wit toesloeg met 50-44 en 24-20! Na 22-28 was het volgende dodelijk: 39-34 x 24-19 x x. Schijf 28 moet een stapje omhoog nu:  28-33. De volgende drie zetten van wit: 50-44 37-32 43-39 en de schijf wordt opgegeten. 33-38 tussenlopen mag immers niet wegens 44-39 en 32-28 x6!

 

Oosting – Michiel           4-0
Michiel, de slager van Nunspeet, won zijn partij met het grootste gemak. Hoe hij dat gedaan heeft? Geen idee. Dat is het geheim van de slager. Hoewel, zijn vriendin Sjoukje vertelde aan de teamchef dat Michiel de avond ervoor op everzwijnen had gejaagd. Kwam deze testosteron wellicht tot uiting op het dambord? Wie weet. Wat wel zeker is, is dat vlak nadat Nick een schijf voor was gekomen,  Michiel ook een schijf voor stond. Toen hij dreigde om 3 schijven voor te komen, vond zijn tegenstander het wel genoeg. Sjoukje had haar boek op dat moment nog niet eens uit!

Owen – Martijn               6-0
Nee dan Martijn, de bedwinger van Albert Lenters. Wat een vriendelijke jongeman. Hij gunde Owen vanwege zijn mooie speech een tweede kans. Na een half uur weigerde Martijn namelijk twee schijven voor te komen. Begrijpelijk, dat is ook gewoon zonde van de zaterdagmiddag en het feit dat 20-25 wint is eigenlijk een éénzetsanalyse. Dan liever winnen zoals Martijn dat in de partij deed, namelijk alle velden pakken: centrum, flankaanval, weiland, afgelopen.

Martijn speelde hier stoïcijns 18-23! Ruilen is nu ontzettend slecht voor wit. Owen speelde uit armoede 37-31 en gaf een paar zetten later in een stand met gelijk aantal schijven op.

 

Henk – Kleinrensink      7-1
De eerste puntendeling in deze wedstrijd. Henk gaf na afloop aan dat hij aan het eind goed was weggekomen. Dit bleek na analyse enigszins mee te vallen. Op het moment dat zwart kon doorbreken aan zijn lange vleugel, kon Henk dit ook aan de lange vleugel van wit. Een terechte uitslag.

Bert – van Steenbergen               9-1
Bert is in vorm! Hij boekte zijn tweede overwinning op een rij. Van Steenbergen had een goede wedstrijd gespeeld tegen 1400+-speler van der Pal, maar was niet opgewassen tegen de rustig laverende Bert. Na een mooie hoefijzerstructuur inclusief Fabre-driehoek op het bord te hebben gezet, sloeg hij genadeloos toe toen zijn tegenstander blunderde!

Sjoukje sloot het boek. Driehonderdvijftig bladzijden in slechts een paar uur tijd. Michiel deed zijn jas aan. Veel plezier en tot later. Wat maakt mij het uit of het 15-5 of 16-4 wordt? De everzwijnen van deze wereld wordt geen rust gegund! Ja, dan gaat het mis.

Doomernik – Danny      10-2
Wat is er met Danny aan de hand? De aanstormend Gronings kampioen liet de vorige wedstrijd in de eindfase een punt liggen en speelde nu ook niet al te best. Hij vluchtte in een slecht klassiekje nog net naar remise. Ook een kunst natuurlijk. Maar zoals hij na de eerste twee wedstrijden teamchef Nick geruststelde, stelt de teamchef hem hierbij gerust. Zijn punten zijn op andere momenten hard nodig! Wellicht volgende week tegen Damcombinatie Fryslân.

 

Vink – Martin   11-3
Martin heeft groot gelijk. Als het team op 10 punten staat, haal je de remise binnen! Dan hoef je helemaal niet teleurgesteld te zijn! Martin scoorde de winnende treffer tegen Vink. Het is niet altijd feest. Volgende keer weer twee punten voor Martin.

Weistra – Jan   11-5
Jan heeft kinderen. Jan houdt van kinderen. Hij viert zelfs Sinterklaas met zijn kinderen op wedstrijddagen (sorry Jan). Af en toe verliest Jan om ervoor te zorgen dat wij niet denken dat hij in vorm is. Dat moet koste wat kost voorkomen worden. Vandaar deze vriendelijke nederlaag. Weistra, spelend met de tijd als ware het Jan Groenendijk zelf, kon tegen de verhouding in twee punten in ontvangst nemen. Jan stond positioneel oppermachtig, maar raakte het spoor bijster en Weistra maakte hier dankbaar gebruik van door er allerlei combinaties in te vlechten met af en toe slechts één seconde op de klok. Als hij hier zich prettig bij voelt is dat natuurlijk prima. Ik raad echter ten strengste af deze kamikazestrategie te hanteren.

René – Kardos  12-6
René speelde zeker niet slecht, maar koos in de opening een verkeerde strategie. Denkend dat Kardos alle theorie kende, werd er afgewikkeld naar een stand met een randschijf voor René. Kardos hoefde alleen maar aan te schuiven. Wellicht dat een flankaanval handiger geweest was, of in ieder geval gecompliceerder spel. Aan het eind verrekende René zich; hij had geen tempo toen Kardos achterkroop. Gelukkig was er een vluchtroute. Toch weer een punt voor het team en een everzwijn zonder saus bij de pizzeria.

 
Floris – Kleinrensink      12-8
Floris speelt weer mee. Dat is goed nieuws! Positioneel was hij sterker dan zijn tegenstander, maar wist hier niet van te profiteren toen Kleinrensink blunderde in het middenspel. In tijdnood overzag hij een zetje van Weiss en in plaats van winst, kwam hij een schijf achter en verloor. Voordat hij in tijdnood kwam speelde hij erg goed. Met een beetje meer wedstrijdritme gaat hij zeker nog voor verrassingen zorgen!

De overwinning werd gevierd bij bowlingbaan…eh ik bedoel pizzeria Sa Lolla. Teleurgestelde spelers konden weer lachen. Dat is goed om te zien. Groep auto bleef nog zitten voor een dessert, groep trein vertrok na het hoofdgerecht. Eenmaal in de auto werd er genoten van de muziek, schallend uit de enorme boxen in de auto van Jan. King Crimson, Faith no more en last but not least Daniël Lohues. ‘Elk mens die hef zich ‘n kruus te dragen’, ‘Kom nou mar naor huus’, Wat ’n geluk dat ik hum niet ben’ en uiteraard ‘Op ’n dorp is iederiene ’n beroemdheid’. Een couplet uit het laatstgenoemde nummer, waar het niveau duidelijk wordt:

Willem is van de vrouw af
Martine heft verkering veur ’t eerst
Geralda wol gien keerls veur ien nacht meer
Maar de spits van ’t eerste hef zich weer ’s niet beheerst

Dan tot slot over de uitslag: 12-8. We stonden met 9-1 voor. Dat betekent dus dat we de eerste helft met 9-1 gewonnen hebben en dat de tweede verloren is gegaan met 7-3. Hoe is dit toch mogelijk? Na diep na te hebben gedacht weet ik wat we moeten doen:
Ik stel voor dat Sjoukje roerloos een boek blijft lezen, of doet alsof ze een boek leest, zolang de wedstrijd nog bezig is (ook in Laos).
Ik stel voor dat Michiel everzwijnen voortaan met rust laat (ook in Laos).
Ik stel voor dat Jan voortaan ook op de heenweg Daniël Lohues draait.
Dan winnen we elke wedstrijd minimaal met 18-2. Einde bericht.