Damclub Heerenveen 2 - DG Het Noorden 2 11-9

Nadat we twee weken geleden hadden gewonnen van het derde van Heerenveen, mochten we nu tegen hun tweede. Heerenveen 2 doet mee om de bovenste plaatsen en heeft kans om te promoveren. Ze hadden met maar liefst 19-1 gewonnen van hun derde! Tegen ons speelden ze in hun sterkst mogelijke opstelling. We moesten dus vol aan de bak om niet weggespeeld te worden. Het werd een geweldige wedstrijd. Er werd volop de aanval gezocht en daarmee werden ook kansen gecreëerd. Maar er waren ook wat onzorgvuldigheden (zetcontrole, zetcontrole, zetcontrole!!!). Het is mooi om te zien, dat we ook partijen kunnen winnen, die eigenlijk niet helemaal lekker lopen. We pakken kansen, die zich plotseling voordoen en dat betekent dat we scherp zijn! Waar we nog aan moeten werken is het eindspel, maar dat is ook moeilijke materie.

 

De wedstrijd begon niet zo voorspoedig. Max en Suzanne werden het slachtoffer van lichte combinaties. Tamar speelde een goede flankaanval en had kansjes, maar de tegenstander verdedigde goed. Sander speelde een geweldige partij en overspeelde Ipie Poepjes-Koopman in de aanval. Hij koos echter het verkeerde plan en liet de buit glippen. Bob speelde een goede partij en moest op het laatst nog secuur verdedigen. Floris ging vol voor de winst, maar had zijn lange vleugel wat verwaarloosd. Dat had hem fataal moeten worden, maar toen de tegenstander verzuimde te winnen, won Floris. Danny kwam er niet aan te pas tegen de sterk spelende Veenstra. Elisabeth zocht al vroeg de aanval en moest zich op een gegeven moment creatief verdedigen. De tegenstander bracht er een combinatie in, maar Elisabeth trapte er koelbloedig in. Het eindspel was remise, maar toen de tegenstander nog wat probeerde pakte Elisabeth alsnog de winst.

Met nog twee partijen bezig, was de stand 8-8. Marinus had een technisch gewonnen eindspel op het bord tegen Modderman en Jacob had een houdbaar eindspel. Een stunt hing in de lucht. Helaas was het eindspel van Marinus te moeilijk en zag Jacob het niet meer. 11-9 voor Heerenveen, maar desondanks een mooi resultaat voor ons!

 

 

Gaan we over naar de partijen.

 

 

Rinus Veenstra – Danny Staal 1-1

Door een vreselijke misrekening in de opening (zelfs na 5 keer opnieuw bekijken) had Danny totaal geen voordeel tegen de sterk spelende Veenstra. Sterker nog, die had het beste van het spel. Meer dan een voordelig eindspel zat er niet.

 

Er deed zich in de partij wel een grappig moment voor. Dit werd aangegeven door Veenstra zelf (Danny had natuurlijk niets gezien).

Zwart heeft net dam gehaald op 49 en wit mag natuurlijk geen dam halen op veld 2. Maar dam halen op veld 3 was ook verhinderd!

Zoek zelf maar uit waarom!

 

 

 

 

Floris Tol –Sjoerd Hofman 2-0

Hofman heeft zojuist 21-26 gespeeld. Wit moet zijn lange vleugel ontwikkelen en daarom is 32-27 het beste. Je staat dan 9 tempi voor en alles kan meedoen. Na 41-37(?) bleven 36 en met name 46 lelijk achter. Toen het later klassiek werd, had Floris daar behoorlijk last van.

 

Diagram 2

Hier zijn de problemen van wit mooi zichtbaar. Veel te veel schijven op links en je bent eigenlijk vastgelopen. Het beste was hier een schijf offeren door 28-23 19x17 27-22. Er volgde echter: 36-31? 12-18 22-17 21x12 28-23 19x28 32x34. De tegenstander mist nu een kleine combinatie via 14-20 en 13-19. 18-23?

Floris leeft weer en zou even later toeslaan met een vieze rondslag.

 

Zie diagram 3

Hier speelde zwart 14-19??

 

 

 

 

J. Modderman – Marinus Damkat 1-1

Een sterke centrumpartij van Marinus. Modderman ging een paar keer de rand in en gaf zo het initiatief aan Marinus, al moest hij wel oppassen voor kleine zetjes. Het overwicht was zo groot, dat zelfs in een vijf om vijf nog alle kansen aan Marinus waren.

 

In de diagramstand is het duidelijk. Wit aan zet staat volkomen verloren! 42-37 22-27? Winst was: 21-26 47-41 22-27 41-36 19-24 37-32 23-29! En je wandelt gratis naar dam.

Maar er kwam nog een herkansing: 37-32 21-26 32x21 26x17 38-32  17-22

Zie tweede diagram.

 

Volgens de computer is nu 25-20 en 47-41 remise. Maar Modderman speelt het logische 33-28 22x33 32-27 33-39 27-21 39-44 21-17 49-44! 17-12 23-28!!! Drie uitroeptekens. Er dreigt nu 14-20 dus wit moet nog een schijf geven. Natuurlijk is dat eindspel gewonnen, als je met de zwarte dam op de lijn 49-16 blijft. Lange tijd was het nog winst volgens de computer, maar in de praktijk bleek het een stuk lastiger.

 

 

Jacob Ganzevoort – D. Smidstra 0-2

De hele wedstrijd ging het redelijk gelijk op. Jacob speelde agressief, maar moest later verdedigen. Dat ging goed, tot de 51e zet. In de diagramstand heeft zwart 24-29 gespeeld en eigenlijk is dat een verkapt remise aanbod. Natuurlijk is 28-23 gewoon remise. Natuurlijk is 43-38 remise, zonder angst voor het offer 16-21 en 18-22. Dan kun je plakken met 25-20.

 

Er volgde echter 35-30? En toen kwam Jacob nog in de problemen door een verrassend offer: 29-33! 28x39 17-22. Waarschijnlijk is het voor zwart gewonnen, maar in de partij kreeg Jacob nog genoeg kansen op remise. Door vermoeidheid werd dat niet meer gewonnen en na 74 zetten moest hij opgeven.

 

 

U. Koopman – Suzanne Staal 2-0

Suzanne speelde een sterke centrumpartij. In de diagramstand moet wit op zoek naar een goede verdediging en dat valt niet mee.

De meest logisch zet is 37-32 om daarna alles met 32-28 er af te ruilen. Maar na 37-32 heeft zwart een zeer verrassend forcing: 23-28! Opdracht: zoek zelf maar uit wat er aan de hand is!

 

Wit speelde 37-31 en nu kon Suzanne de sterke flankaanval met 22-27 spelen. Normaal gesproken had ze dat wel gedaan, maar het schoolfeestje van de vorige avond eiste haar tol. Na 1-7 31-27 22x31 36x27 volgde 7-11 (oeps…)

 

 

 

Tamar Visser – W. van der Molen 1-1

Tamar speelde al vanaf de opening een flankaanval (hulde!). Ze werd echter behoorlijk op de proef gesteld door haar tegenstander, die er allerlei tactische wendingen in bracht. Ze bleef goed op de been en trok langzaam het initiatief naar zich toe. In de diagramstand kan ze zwart nog meer in de problemen brengen met 23-28!

Na het slaan mag zwart natuurlijk 18-13 niet toelaten, dus moet 14-19 en dan speel je doodleuk 29-23! 17-21 geeft een slecht eindspel en na 2-7 x x is de voorpost op 18 natuurlijk loeisterk

 

In de partij volgde 41-37. Ook sterk, maar het voordeel bleek niet voldoende. Een sterke partij, zonder fouten!

 

 

 

M. Zijlstra – Elisabeth Kramer 1-1

Ook Elisabeth speelde vanaf de opening een flankaanval. Ze werd even in de problemen gebracht, maar met een creatief offer hield ze de aanval aan de praat. De tegenstander probeerde van alles en leek kansen te krijgen. Toen hij te ver doorging, was het ineens uit!

 

In de diagramstand speelde Elisabeth de terugruil 14-19. Beter was het om 4-9 te spelen en daarna met 12-17 de aanval verder aan te vullen. Geen echte fout natuurlijk, maar wel een belangrijk moment.

 

In het tweede diagram is zwart in de problemen geraakt. De voorpost is geïsoleerd door de witte  schijf of 28. Er  dreigt 38-33 en daar moet je iets aan doen. Elisabeth vindt heel knap een offer: 19-23!! 28x19 13-18! De schijf wordt teruggewonnen en de stand is weer in evenwicht! Elisabeth trok het initiatief weer naar zich toe en kwam goed te staan. Niet voldoende voor de winst, maar wel kansrijk.

 

De winnende intikker mag natuurlijk niet ontbreken. Zie het derde diagram. Zwart heeft net dam gehaald en dreigt nog een schijf te winnen. Die werd veiliggesteld met 40-35?? En iedereen ziet nu wel hoe zwart won.

 

 

 

B. van der Mark – M. Boersbroek 1-1

 

Ik wil toch even een diagram besteden aan deze stand. Ik snap nooit waarom een zwartspeler besluit tot de ruil 19-23. Je ruilt je eigen centrum weg en geeft tegelijkertijd wit het centrum en een makkelijke ontwikkeling. In de praktijk is het overigens donders lastig om er van te profiteren. Zwart vult ook aan vanuit 5 en 1. Er volgde nu een lange opbouwfase en Bob werd toch de verdediging in gedrongen.

 

In het tweede diagram besluit Bob tot 29-24(?). Niet een echte fout, maar beter was een zet als 48-43 en dan op termijn de voorpost afruilen. Nu krijg je zelf een voorpost, die gemakkelijk geïsoleerd kan worden door 18-23. Dat gebeurde ook, maar Bob wist het allemaal goed te verdedigen.

 

 

 

 

I. Poepjes-Koopman – Sander Staal 1-1

Vroeger waarschuwde mijn jeugdleider (Geert Lubberink) ons altijd voor de kracht van Ipie Poepjes. Daar moesten wij dan om lachen, want we dachten dat het een grapje was. Maar Geert verloor daar ooit vreselijk van. De “angst” voor Ipie is altijd gebleven.

 

Niet bij Sander, want die kende die verhalen natuurlijk niet. Zonder angst pakte hij 10 tempi in de opening. Hij speelde bewust toe naar de diagramstand. Er volgde sterk 18-23! Wit staat nog niet minder, maar heeft wel last van tempi achterstand en randschijven.

 

Een belangrijk moment in de partij zien we in het tweede diagram. Ipie heeft net de formatie 32-37-41 voltooid en wil het centrum pakken. Elisabeth en Tamar weten natuurlijk wat je hier moet spelen met zwart en ook Sander vond het zeer sterke: 21-27!! 32x21 16x27. Er volgde 37-31 18-22! 30-25 12-18! 41-37 8-12! 40-34 23-29! 34x23 19x28 Heel veel uitroeptekens, maar Sander speelt het dan ook perfect. 31-26 11-17 48-42 24-29(?). Als zwart hier 13-19 had gespeeld, gevolgd door 19-23, dan had hij afgetekend gewonnen! Na de ruil krijgt wit weer hoop op een punt.

 

Even later zou Sander met 27-31 de rand in ruilen en een paar zetten later ontstond diagram 4.

 

Wit kon hier verrassend 37-32 spelen, omdat de 1 om 2 niet mag!

Zwart had dan met een schijf minder nog wel remise gemaakt, maar dat was toch lastiger dan na het gespeelde 39-33.

 

Al met al een zeer sterke partij. Nu de afronding nog!

 

 

 

Max Doornik – G. van der Molen 0-2

De opening van Max was weer prima. Mooi centraal gebouwd en zwart heeft toch al wat belangrijke beslissingen genomen. Zo ontbreekt de kroonschijf al! Een klassieke strategie is dan het handigste. Max heeft al de velden 27 en 28. Nu is het zaak om te proberen de andere vleugel te controleren. Hier had 34-30 gekund. Zwart moet nu wel 20-25 spelen en dan pakt wit de aanval met 30-24!

In de partij volgde 37-31 26x37 42x31 21-26 47-42 26x37 42x31. Ook prima natuurlijk, maar even later werd de vleugel toch wat kalig en kwetsbaar.

 

In diagram 2 dreigt zwart met een zetje. Max ziet het gevaar niet en speelde 45-40??

De thuisvraag is natuurlijk wat wit wel had moeten spelen?